Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ=ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Εγώ την Αμφίπολη δεν την εγκαταλείπω έτσι εύκολα.Τον Μέγα Βασιλέα δεν τον αφήνω στα χέρια Ανθελλήνων.

Βρήκα λοιπόν τυχαία στο διαδίκτυο, παλαιότερο άρθρο για τον Αντίπατρο το Σιδώνιο και το περίφημο ποίημά του για τον Λέοντα της Αμφίπολης και είχα αναφερθεί σε παλαιότερο άρθρο μου ΕΔΩ.Το σχόλιο έχει γράψει κάποιος καθηγητής φιλόλογος, που το όνομά του δεν θέλω ούτε να το ξέρω και ούτε καν να το αναφέρω.

Αμφισβητεί τον Τάφο του Μ. Αλεξάνδρου (δικαίωμά του) αλλά είναι σίγουρος για τον «ένοικο» του τάφου, τον περίφημο και διάσημο Τελευτία, γιό του Θεοδώρου, που τα κατωρθώματά του έμειναν στην ιστορία. Όλα τα ιστορικά βιβλία της αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, αναφέρονταν διθυραμβικά για τον κορυφαίο ήρωα ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, αλλά για κάποιο λόγο οι περιγραφές εξαφανίστηκαν!!!! Έτσι χάθηκε η ιστορική ευκαιρία ο περίφημος Τελευτίας, να επισκιάσει ακόμη και τον Μεγάλο Βασιλιά Αλέξανδρο!!!!!!!!

Σύμφωνα πάντα με τον συγγραφέα του άρθρου ακολουθούν τα εξής (ότι έχω μαρκάρει με μπλε χρώμα) :
Ρωτάει λοιπόν ο Αντίπατρος τον Λέοντα:
«Εἰπέ Λέων, φθιμένοιο τίνος τάφον ἀμφιβέβηκας, βουφάγε;
Τίς τάς ἂξιος ἦν ἀρετάς;
Και εκείνος (ο Λέων ) του απαντά:
«Υἱὸς  Θευδώροιο Τελευτίας, ὃς μέγα πάντων
φέρτερος ἦν, θηρῶν ὅσσον ἐγὼ κέκριμαι. 
οὐχὶ μάταν ἕστακα, φέρω δέ τι σύμβολον ἀλκᾶς
 ἀνέρος· ἦν γὰρ δὴ δυσμενέεσσι λέων."
Ας μεταφράσουμε λοιπόν και τους άλλους τέσσερις στίχους για να δούμε πλέον πώς διαμορφώνεται η «είδηση». 
«Ο Τελευτίας ο γιος του Θευδώρου  (ήταν άξιος της αρετής μου) που ήταν  τόσο πολύ  γενναιότερος από όλους, όσο κι εγώ αποδεδειγμένα είμαι από όλα τα θηρία. Δε στέκομαι εδώ μάταια, κατά κάποιο τρόπο συμβολίζω  την ισχύ και το σθένος του άντρα. Γιατί ήταν .. λιοντάρι για τους εχθρούς του».
Δεν έχει καταλάβει ο κ. καθηγητής-και αρκετοί απ' ότι είδα με τις ίδιες ιδέες- ότι εφ’ όσον ο Αντίπατρος δεν ξέρει τίνος είναι ο τάφος, αναφέρει –ποιητική αδεία-τον Τελευτία του Θευδώρου. Ποιος ήταν αυτός; Δεν υπάρχει ιστορικό πρόσωπο με αυτό το όνομα την εποχή αυτή. Αυτό κατέβηκε στο μυαλό του Αντίπατρου, αυτό έγραψε.
Και ο καθηγητής φιλολογίας ταυτοποίησε τον επιβλητικό τάφο του Μ. Αλεξάνδρου στην Αμφίπολη με τον Τελευτία, τον κύριο τίποτε, τον τελευταίο όπως σημαίνει ετυμολογικά το όνομά του. Και αμφισβητεί όσους έχουν αντίρρηση με την «επιστημονική» του αναφορά στο Τελευτία, δηλαδή τον τελευταίο τροχό της αμάξης, όπως θα λέγαμε σήμερα.Τόσο σίγουρος για τον «ένοικο» του τάφου.Κι εμένα αν με ρωτούσαν ένα άγνωστο μνημείο σε ποιόν μπορεί να ανήκει, μπορεί να έλεγα χαριτολογώντας π.χ. στον μπάρμπα μου τον ψεύτη!!! Αυτός λοιπόν ήταν και ο Τελευτίας. Ο κ.ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ, όνομα που χρησιμοποίησε ο Αντίπατρος για να απαντήσει στο ρητορικό ερώτημα που έθεσε ο ίδιος, προσωποποιώντας το λέοντα της Αμφίπολης.
Διαβάστε λοιπόν την απόδοση σε δική μου ΣΩΣΤΗ μετάφραση και βγάλτε συμπέρασμα:
Ερώτηση προς τον Λέοντα:
Πές (αποκάλυψε) λέοντα βουφάγε (δηλαδή εσύ που τρως βουβάλια), τίνος νεκρού (=φθιμένοιο) τον τάφο έχεις υπό την προστασία σου (αμφιβαίνω=υπερασπίζομαι, έχω υπό την εποπτεία μου, αμφιβέβηκας=ο παρακείμενος β' πρόσωπο);  Τις τας άξιος ήν αρετάς; Ποιός ήταν άξιος για τέτοιες δόξες και τιμές;
Και η (προσωποποιημένη) απάντηση (σ.σ. σαφέστατα σκωπτική) του Λέοντα της Αμφίπολης προς τον Αντίπατρο για την ταυτότητα του νεκρού:
«Ο Τελευτίας, ο γιος του Θευδώρου (δηλαδή του Θεοδώρου), ο οποίος ήταν  κατά πολύ  ανώτερος από όλους, όπως ακριβώς κι  εγώ έχω επιλεγεί από τα άγρια θηρία (επεξήγηση:. να είμαι δηλαδή ο βασιλιάς των αγρίων ζώων). Δε έχω στηθεί εδώ χωρίς λόγο (σ.σ. θέλει να πει  δηλαδή  ότι δεν με έστησαν χωρίς λόγο σαν άγαλμα στο λόφο), γιατί φέρω (σ.σ. σαν λιοντάρι που είμαι) αυτό που συμβολίζει τις αρετές του ανδρός (του νεκρού δηλαδή). Ήταν λοιπόν πράγματι λιοντάρι (σ.σ. εννοεί ο νεκρός) για τους εχθρούς του».
Δηλαδή ο Λέων- που έστεκε αγέρωχος στη κορυφή του λόφου της Αμφίπολης, μην θέλοντας να αποκαλύψει το μεγάλο μυστικό του, απαντάει στον Αντίπατρο με υπονοούμενα  για το νεκρό ως: μέγα πάντων φέρτερος=πολύ ανώτερος απ’ όλους.
Απ’ αυτά που διαβάζω τώρα πιο προσεκτικά, ο Αντίπατρος ταυτοποιεί τον νεκρό άνδρα με το λιοντάρι, το βασιλιά των αγρίων θηρίων και μάλιστα λέει ότι ο νεκρός ήταν ο πιο ΑΝΩΤΕΡΟΣ απ’ όλους. Ποιος  ήταν λοιπόν ο ΑΝΩΤΕΡΟΣ, ο ΓΕΝΝΑΙΟΤΕΡΟΣ, ο φόβος και ο τρόμος των εχθρών του; Όταν έζησε ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος, τον 2ο π.Χ. αιώνα της Ρωμαϊκής κυριαρχίας, δεν υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή κανένας πιο ΜΕΓΑΛΟΣ, πιο ΕΝΔΟΞΟΣ και πιο ΓΕΝΝΑΙΟΣ από τον Μέγα Αλέξανδρο. Κι απ' ότι φαίνεται ούτε πρόκειται ποτέ κάποιος να τον ξεπεράσει!!!!!!



Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

ΚΛΟΠΗ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ!!!!

Με αφορμή mail  που μου έστειλε φίλος ερευνητής, βρήκα στο διαδίκτυο άρθρο του BRITISH NAVAL HISTORY γραμμένο από κάποιον κ.Δημήτρη Μιχαλόπουλο για το ταξίδι των Αργοναυτών. Το διάβασα και έμεινα έκπληκτος. Αποτελεί κλοπή της μελέτης μου 100% . Μπορεί να κάνει αναφορά στη βιβλιογραφία στο όνομά μου και στο βιβλίο μου ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΑΡΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ (βλέπε την κοκκινη γραμμή παρακάτω) αλλά ΟΛΟ το κείμενο είναι βασισμένο ΜΟΝΟ στη δική μου έρευνα και θα έπρεπε να γράψει ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ της μελέτης του Σ.Σοφιά και όχι να την παρουσιάζει σαν δική του!!!!!!!
Για ρίξτε μιά ματιά οι Αγγλομαθείς  στο link  που ακολουθεί:
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΑΡΓΟΝΑΥΤΩΝ
Ακόμη και τη χρονολόγηση της εκστρατείας που αναφέρει μέσα το άρθρο το 19 π.Χ. την έχω δώσει μόνο εγώ.ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΛΟΠΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ!!!!!

© Dimitris Michalopoulos 2013

Bibliography

Liddell, Henry George & Scott, Robert, A Greek-English Lexicon. Edited and  translated into Greek by Anestēs Kōnstantinidēs, entry “Phasis”, vols. I-IV, Athens: A. Kōnstantinidēs, 1901-1907
Michalopoulos, Dimitris, Les Argonautes, Paris: Dualpha, 2013
Petridēs, Siegfried P., Orpheōs Argonautika (‘Orpheus’ Argonautica’), Athens: Geōrgiadēs, 2007. This is a good edition of the ancient text
Plutarch, Vita Sertorii, Athens: Papyros, 1968.
Rieu, EV, The Voyage of Argo, Harmondsworth, Penguin Classics 1959 (good prose translation of Apollonius’ poem)
Sofias, Sōtērēs, Orpheas kai argonautikē ekstrateia (‘Orpheus and the Argonauts’ Campaign’), Athens: Noōn, 2009

1) Ο κατωτέρω χάρτης υπάρχει στο βιβλίο μου από το 2009 και είναι σχεδιασμένος από εμένα μετά από έρευνα 3 χρόνων και φυσικά ατελείωτες ώρες στον υπολογιστή και  στα προγράμματα Google Earth  και  Atlas Encarta  της Microsoft.

















2) Ο κάτωθι χάρτης που υπάρχει στο site, αποτελεί 100% αντιγραφή του δικού μου (για συγκρίνετε τη λευκή δική μου γραμμή με την κόκκινη του κ.Μιχαλόπουλου: ΟΛΟΪΔΙΕΣ).Το μόνο που άλλαξαν (έτσι για να πουν ότι έκαναν κι αυτοί μελέτη)  είναι ότι αντί για το στενό πέρασμα (σ.σ. της Μάγχης) με τα ισχυρά ρεύματα που ύμφωνα με τον Ορφέα- συνάντησαν οι Αργοναύτες  ΑΜΕΣΩΣ μετά τη Χθαμαλή Ερμιόνεια (σ.σ. τη σημερινή Ολλανδία), σχεδίασαν τη διαδρομή (αυθαίρετα) ανάμεσα σε Αγγλία και Ιρλανδία.
Δηλαδή κάποιος για να πάει π.χ. από τη σημερινή Ολλανδία (Ρόττερνταμ) στη σημερινή Γαλλία (Βρέστη) δεν πάει ευθεία μέσω Μάγχης  που είναι μιά απόσταση ~800 χλμ, αλλά διαπλέει όλη την Αγγλία και τη Σκωτία και περνάει ανάμεσα από Αγγλία-Ιρλανδία κάνοντας μιά συνολική διαδρομή 2.500 χλμ!!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΥΗΜΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ. Επίσης μετά τα νησιά της άνασσας Δήμητρας και της Κίρκης (σ.σ. οι Ν. Τενερίφη & Φουερτεβεντούρα των Καναρίων) οι Αργοναύτες-σύμφωνα ΠΑΝΤΑ με τον Ορφέα- κατευθύνθηκαν ανατολικά, προς τις δυτικές ακτές της Αφρικής και σε καμία περίπτωση δεν κατευθύνθηκαν βόρεια προς Μαδέρα (εντελώς παράλογο και αυτό και τσάμπα 450 χιλιόμετρα στον ωκεανό).
















Ακόμη και το σκάφος ΑΡΓΩ που σχεδίασε ο καλλιτέχνης κ. Αντώνης Μιλάνος (σύμπτωση που το σκέφτηκαν κι αυτό;) το έχω σκεφτεί και ζωγραφίσει πρώτος το 2007, το παρουσίασα στη συνέντευξη τύπου στο Δήμο Βόλου τον Ιούνιο του 2008 και μάλιστα τον πίνακα (ακουαρέλλα 50χ30 σε κορνίζα με τζάμι) τον έχω χαρίσει από το 2008 στον τότε Δήμο Σηπιάδος (νυν Αργαλαστής) σαν αναμνηστικό για την πολύτιμη βοήθεια του τότε δημάρχου κ.Σταμάτη Βακούλα στην ανακάλυψη το 2007 της Σπηλιάς του Κένταυρου Χείρωνα (βίντεο) στη Μηλίνα Πηλίου. Και φυσικά το σκάφος ΑΡΓΩ δεν ήταν μονήρης πεντηκόντορος όπως ισχυρίζεται λανθασμένα ο συγγραφέας (αλλά και ο Δήμος Βόλου) αλλά σκάφος ΔΙΗΡΗΣ ή ΔΙΚΡΟΤΟΝ (σ.σ. από το διπλό πλαφασμό των κυμάτων εξ αιτίας της διπλής σειράς των κουπιών).


















Θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω με τον κ.Μιχαλόπουλο και θα του επιστήσω την προσοχή. Τα πνευματικά δικαιώματα τα έχω κατοχυρωμένα από το 2009 και δεν θα επιτρέψω τη κλοπή τους. Αν έγραφε ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ του Σ.ΣΟΦΙΑ δεν θα είχα κανένα πρόβλημα. Αλλά να με βάζει στο ίδιο καλάθι με Πετρίδη και διάφορους ξένους (σ.σ. που δεν έχουν διαβάσει ποτέ αρχαία Ελληνικά στη ζωή τους αλλά ξέρουν να γράφουν βιβλία) δεν θα το αφήσω έτσι. Μάλιστα ο κ. Μιχαλόπουλος διάβασα ότι έχει εκδώσει και βιβλίο στα Γαλλικά το 2013, πιστή αντιγραφή του βιβλίου μου!!!!
Πολλοί φίλοι έχουν αναπαράγει στο διαδίκτυο μέρος των βιβλίων μου (για Αργοναυτικά, Ατλαντίδα, Κενταύρους κλπ), και δεν έχω εκφράσει ΚΑΜΙΑ απολύτως αντίρρηση αφού γράφουν από κάτω το όνομά μου, όπως ΑΚΡΙΒΩΣ έχω ζητήσει. Αλλά να αναπαράγεται μιά κοπιώδης και πρωτότυπη μελέτη ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια (σ.σ. η οποία παρεπιπτόντως το 2010 κατατέθηκε με πρωτόκολλο στην Ακαδημία Αθηνών σαν υποψήφια για το Βραβείο εις μνήμην Όλγας Τσακατίκα – Δεσποτοπούλου αλλά και στην Εθνική Βιβλιοθήκη) από άλλον συγγραφέα είναι κάτι που δεν ανέχομαι και θα ασκήσω όλα τα νόμιμα μέσα περί ΚΛΟΠΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ. Επιφυλάσσομαι λοιπόν των δικαιωμάτων μου.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

ΣΥΝΑΣΤΡΙΑ ΚΡΟΝΟΥ-ΑΡΗ-ΑΝΤΑΡΗ

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ. ΘΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 111,5 ΧΡΟΝΙΑ!!!
Ο καιρός Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή ήταν συννεφιασμένος και το φαινόμενο (από τα νότια προάστια) μη ορατό. Ο Άρης έχει μετακινηθεί τουλάχιστον 0,5 μοίρα ανατολικά και η ευθυγραμμία έχει χαλάσει. Πάντως καλή ευκαιρία να θαυμάσει κάποιος Κρόνο και Άρη απουσία της σελήνης.
Αυτές τις ημέρες 24-27 Αυγούστου  2016) συμβαίνει στο νότιο ημισφαίριο του ουρανού (σ.σ. στον αστερισμό του Σκορπιού) ένα πολύ όμορφο φαινόμενο. Τρία λαμπερά άστρα σε ευθυγραμμία. Επάνω ο Κρόνος, στη μέση ο Άρης και κάτω ο Αντάρης. Μην χάσετε το θέαμα αυτό (σ.σ. επειδή ο Άρης κινείται γρήγορα, ίσα που το προλαβαίνετε). 
Ο Άρης έχει περίοδο περιφοράς 1,88 έτη.Ο Κρόνος έχει  29,65 χρόνια. Η συνοδική περίοδος Άρη-Κρόνου είναι σύμφωνα με τον νόμο του Κοπέρνικου: 1/S =1/1,88-1/29,65. Aν λύσουμε ως προς S βρίσκουμε ότι S=2,00 χρόνια. Δηλαδή Κρόνος και Άρης θα ευθυγραμμιστούν ξανά μετά από 2 χρόνια, αλλά στον αστερισμό του Τοξότη. Για να ευθυγραμμιστούν ξανά και με τον Αντάρη, πρέπει να πολλαπλασιάσουμε τις 3 περιόδους, του Κρόνου, του Άρη και τη συνοδική τους περίοδο,δηλαδή 29,65χ1,88χ2,00=111,5 χρόνια. Δηλαδή αυτό που θα δείτε απόψε και αύριο, δεν θα το ξαναδεί κανείς εν ζωή άνθρωπος!!!. Στρέψτε λοιπόν τα μάτια σας απόψε στον νότιο ουρανό για να αναγνωρίσετε τα 3 λαμπερά άστρα. Τον Κρόνο ελάχιστοι-πλην αστρόφιλων- μπορούν να τον αναγνωρίσουν στον ουρανό αφού είναι λιγότερο λαμπρός από Σείριο, Βέγα, Αρκτούρο. Ο Άρης, ο κόκκινος πλανήτης διακρίνεται πολύ έντονα αυτή την εποχή αφού έχει μεγάλη λαμπρότητα γιατί βρίσκεται σχετικά κοντά στο περιήλιό του. Όταν όμως βρίσκεται στο αφήλιο του, τότε όταν διέρχεται από το Σκορπιό και προσπερνάει τον Αντάρη κάθε 22,6 μήνες, ο Αντάρης (σ.σ που είναι ερυθρός υπεργίγαντας και απέχει 550 ε.φ. από τη γη) έχει σχεδόν το ίδιο χρώμα και το ίδιο φαινόμενο μέγεθος με τον Άρη, σε σημείο που να μην ξέρεις ποιός είναι ποιός. Πραγματικοί δίδυμοι!!!!
Το όνομα Αντάρης προέρχεται από τη Μεγάλη Μαθηματική Σύνταξη («Αλμαγέστη») του Κλαύδιου Πτολεμαίου και ετυμολογείται από τις λέξεις «αντί» και «Άρης», δηλαδή «αντικαταστάτης του Άρη» ή «αντίζηλος του Άρη», εξ αιτίας του παρόμοιου χρώματος  και του σχεδόν ίδιου φαινόμενου μεγέθους των δύο ουράνιων σωμάτων.
ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ (ΙΣΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΥΤΗ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ)

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Η GOOGLE EARTH ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ!!!

Είχα εντοπίσει 10 τεράστιους κρατήρες στον Ατλαντικό, τρανή απόδειξη της πρόσκρουσης  κομήτη πριν 12.000 χρόνια, στην εποχή της Νεωτέρας Δρυάδας, που σχετίζεται με την εξαφάνιση της Ατλαντίδας. Η θεωρία αυτή υπάρχει και εδώ:  ΘΕΩΡΙΑ ΚΟΜΗΤΗ 
Επίσης είχα εντοπίσει τουλάχιστον 10 υποθαλάσσιες μεγάλες πυραμίδες ΕΔΩ
και μάλιστα σε όλες τις θέσεις των κρατήρων και των πυραμίδων στο άρθρο μου ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ RELOADED είχα βάλει τις καρφίτσες του Google Earth  για να τις βρισκω εύκολα. Πριν 10 ημέρες είπα να τους ρίξω μιά ματιά. Με τεράστια έκπληξη διαπίστωσα ότι ΟΛΕΣ οι πυραμίδες και ΟΛΟΙ οι κρατήρες έχουν σβηστεί!!!!!
Δεν υπάρχει τίποτε πλέον στον Ατλαντικό Ωκεανό. Τι ύποπτο παιγνίδι παίζει αυτή η google; Τι σκοπούς εξυπηρετεί; Γιατί μόλις αποκαλυφθεί κάτι "ενοχλητικό" το σβήνουν;
Ίσως κάποιοι δεν το θυμούνται, αλλά το 2011 όταν το ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ της Ατλαντίδας απασχολούσε έντονα την παγκόσμια κοινότητα, η google ανακοίνωσε πομποδώς την αστεία δικαιολογία ότι το ανάγλυφο του πυθμένα που βλέπαμε  ήταν στην πραγματικότητα πορείες πλοίων στην επιφάνεια της θάλασσας!!! Τους έστειλα λοιπόν επιστολή και τους απεδείκνυα την γελοιότητα των ισχυρισμών τους με επιχειρήματα. Ξαφνικά αρχές του 2012 το ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ θόλωσε τόσο που ίσα-ίσα δακρίνεται σήμερα (σ.σ. βέβαια στους πρωτότυπους χάρτες του ΝΟΑΑ τους οποίους χρησιμοποιεί η google σαν basemap φαίνονται ολοκάθαρα, αλλά γι αυτούς είναι ψιλά γράμματα). Δεν θέλω να το πιστέψω, αλλά ο καλός μου φίλος ο Γιάννης, μου υπενθύμισε ότι ο "μεγάλος αδελφός" σαρώνει το διαδίκτυο και ότι παρακολουθεί τους πάντες και τα πάντα. Δεν του έδωσα σημασία, μάλλον γέλασα, αλλά εκ του αποτελέσματος τίποτε δεν αποκλείεται. 
Πραγματικά δεν έχω λόγια για τη νέα αυτή απαράδεκτη ενέργεια της google.
Στην παρακάτω φωτό φαίνονται οι ακριβείς θέσεις κρατήρων και πυραμίδων που είχα αρχικά κλικάρει με τα σύμβολα που παρέχει το google Earth. Σήμερα δεν υπάρχει τίποτε!!!!!!!!!!!!
 













Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

ΔΙΑΒΑΣΗ ΕΡΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ (ΕΠΙΠΡΟΣΘΗΣΗ Η' ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ)


Όσοι δεν μπόρεσαν σήμερα 09-05-2016 να θαυμάσουν την διάβαση του Ερμή από τον Ήλιο, παραθέτω 3 φωτό από το εκπληκτικό πλανηταριακό πρόγραμμα Redshift, μέσω του οποίου είδα το φαινόμενο σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Παραθέτω λοιπόν 3 στιγμιότυπα, στις 14.30, 16.30 και 18.30 λίγο πριν εξέλθει ο Ερμής από τον ηλιακό δίσκο. Οι ώρες που αναγράφονται είναι GMT. (Με double ckick  οι φωτό φαίνονται πολύ καλά).
Ο Ερμής θα φαίνεται σαν μια μικρή κουκίδα που θα διασχίζει αργά τον  δίσκο του άστρου μας για σχεδόν 7 ώρες. Θα περάσει νότια από την εκλειπτική. Προσπάθησα να το δω το φαινόμενο με το μάτι (φυσικά με ηλιακό φίλτρο) αλλά δεν φαίνεται γιατί ο δίσκος του είναι ~270 φορές μικρότερος του ηλιακού και με μέγεθος (magnitude) αυτή την ημέρα m=6.00 είναι πρακτικά αοράτος. Δυστυχώς το Maksutov Cassegrain 127  βρίσκεται στο εξοχικό και λίγο μακριά για να το ανεβάσω στη ταράτσα μου. Κάτι αντίστοιχο με το σημερινό φαινόμενο είχε συμβεί το 2006, αλλά τότε το φαινόμενο δεν ήταν ορατό από την Ελλάδα και θα ξανασυμβεί στις 11 Νοεμβρίου 2019 οπότε θα είναι ξανά ορατό από τη χώρα μας.
 Το πέρασμα του πλανήτη στον Ήλιο αναμένεται να ξεκινήσει στις 14:15 ώρα Ελλάδος και  το φαινόμενο  αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 21:42. Ο ήλιος όμως δύει στις 20:24, άρα ότι δούμε μέχρι τότε.


Ο Ερμής είναι η μικρή κουκίδα που διακρίνεται από επάνω αριστερά, προς τα κάτω δεξιά στις 3 φωτό (double click επάνω τους). Σκεφτείτε ότι στις συγκεκριμμένες φωτό που παραθέτω, ο ήλιος είναι περίπου 3 φορές μεγαλύτερος από τη πραγματική φαινόμενη διάμετρο των 0.52 μοιρών και ο Ερμής μόλις που διακρίνεται. Φανταστείτε αν σμικρυνθεί η φωτό 3 φορές, θα εξαφανιστεί εντελώς.Η κλίση της τροχιάς του Ερμή, ως προς την εκλειπτική, είναι 7ο, γι αυτό και ο πλανήτης κάθε φορά που διέρχεται από τον ήλιο, στην ευθεία παρατήρησης της γής, βρίσκεται συνήθως μακριά απ΄τον ηλιακό δίσκο. Όταν όμως οι 2 δεσμοί του (όπως δηλαδή και της σελήνης στις εκλείψεις ηλίου) στρέφονται προς τη γη, τότε έχουμε διάβαση μέσα από τον ηλιακό δίσκο. Επειδή ο Ερμής είναι εσωτερικός πλανήτης του ηλιακού συστήματος, το σημερινό φαινόμενο που θαυμάσαμε, λέγεται  στην αστρονομία "επιπρόσθηση" ή "κατωτέρα σύνοδος".Είναι ακριβώς ότι και η έκλειψη ηλίου-σελήνης αλλά σε μικρότερη κλίμακα.




Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ (???) ΜΕ ΝΕΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ




Ο αγαπημένος μου φίλος o Γιάννης, παρόλο που βρίσκεται 5.000 χλμ. μακριά από την Ελλάδα, πάντα μου στέλνει οτιδήποτε μυστήριο πέφτει στην αντιληψή του για να το μελετήσω, αφού ξέρει ότι θα το αναλύσω μέχρι βάθους. Τη φορά αυτή μου έστειλε το ΝΕΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ (ΕΔΩ) που κάνει το γύρο του διαδικτύου. Μπήκα λοιπόν στο Google earth (οι συντεταγμένες φαίνονται στην 1η φωτό)  εντόπισα την περιοχή και σκέφτηκα να εκμεταλλευτώ τις γνώσεις μου στο Autocad  και να βάλω διαστάσεις στις κατασκευές. 












Η μία κατασκευή (2η φωτό) αποτελείται από 2 ράμπες που έχουν μήκος 141 μέτρα και σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 45ο. Οι ράμπες ξεκινούν από το επίπεδο του εδάφους και ανεβαίνουν περίπου στα 20 μέτρα. Δηλαδή μιλάμε για κτίριο επταόροφο για να καταλάβουμε το ύψος του. Στην κορυφή υπάρχει κάτι σαν πλάτωμα. Ακριβώς κάτω από το πλάτωμα υπάρχουν σκιές εκατέρωθεν που φωτοερμηνεύονται-από την κλίση της σκιάς-σαν είσοδοι. Μάλιστα μπροστά σε κάθε είσοδο φαίνεται διάδρομος μήκους 20 μέτρων και πλάτους 5 μ.. Οι είσοδοι έχουν διαστάσεις 5 μέτρα πλάτος και 11 μέτρα ύψος, άρα χωράει άνετα και νταλίκα. Υπάρχουν 6 κυκλικοί σχηματισμοί με ακτίνα 15 μ.

Το 2ο κτίριο (3η φωτό) που βρίσκεται βορειότερα είναι μικρότερο, οι ράμπες του έχουν μήκος 82 μέτρα, ύψος 11 μέτρα ενώ υπάρχει μόνο μία είσοδος προς βορράν. Στη πλευρά της εισόδου υπάρχει και κτίριο. 

NEA ΠΡΟΣΘΗΚΗ
Σκέφτηκα να δω τι παίζει με τους 6 κύκλους ίσης διαμέτρου. Ένωσα τα διάκεντρα τους και διαπίστωσα ότι μόνο τυχαίοι δεν είναι. Το οριζόντιο διάκεντρο (κόκκινη γραμμή) διχοτομεί ΑΚΡΙΒΩΣ το κτίριο και τη γωνία των 45o που σχηματίζουν οι 2 ράμπες. Μάλιστα η γωνία στο κέντρο του αριστερού κύκλου (η κίτρινη γωνία) είναι 90o και διχοτομείται και αυτή σε 2 των 45o.Τα κατακόρυφα διάκεντρα (οι 2 κόκκινες γραμμές) αλλά και οι γραμμές των διαδρόμων στις 4 εισόδους (οι 2 πράσινες γραμμές) είναι  όλες // μεταξύ τους.

Μπήκα στη περιέργεια να δω την ευρύτερη περιοχή (5η φωτό). Από τη βόρεια κατασκευή και προς νότον, γίνεται χαμός με καινούργιους δρόμους που κατασκευάζονται για να υπάρχει πρόσβαση και στις 2 κατασκευές. Έχοντας εμπειρία σχεδόν 30 χρόνια στην οδοποιϊα, διέκρινα αμέσως εργοτάξιο με γραφεία, διάσπαρτα φορτηγά και εκσκαφείς να φτιάχνουν τους δρόμους που καταλήγουν στις 2 κατασκευές. Μάλιστα εκατέρωθεν της εθνικής οδού διακρίνονται 2 μεσόβάθρα (σ.σ. κάποιος που είναι μηχανικός το καταλαβαίνει αμέσως από τη διάταξη) που σημαίνει ότι κατασκευάζεται ανισόπεδη γέφυρα, φαίνονται μάλιστα επιπλέον και 7-8 κολώνες ακριβώς δίπλα στην εθνική αλλά και οι 2 χωμάτινες ράμπες που ετοιμάζονται εκατέρωθεν. Η γέφυρα που κατασκευάζεται αυτή τη στιγμή, βρίσκεται περίπου 1000 μέτρα νοτιώτερα των 2 άγνωστων κατασκευών. Μεγενθύνοντας τη φωτό στο ύψος της νέας γέφυρας διέκρινα 3 γραφεία εργοταξίου, ένα κεντρικό βάθρο και από τον ίσκιο του, ανυψωτικό γερανό στη μέση της εθνικής. Ένας κατασκευαστικός χαμός στην ευρύτερη περιοχή!!!

Άρα δεν μιλάμε για εξωγήινες κατασκευές, αλλά για ανθρώπινα δημιουργήματα. Φαίνεται ότι με κάθε τρόπο θέλουν να φτάσουν στις 2 κατασκευές. Θα μπορούσαν να είναι ανισόπεδες γέφυρες, η κλίση όμως των ραμπών είναι 15% όταν στην οδοποιία η max. είναι 10%. Εκεί επάνω ανεβαίνουν μόνο τανκς!!! Εξ άλλου η κατασκευή με τις 2 ράμπες που σχηματίζουν γωνία 45 μοιρών, σε τίποτε δεν θυμίζει γέφυρες. Δεν υπάρχει στην οδοποιία στροφή μικρότερη των 90 μοιρών, ενώ εδώ είναι 45 μοίρες. Σίγουρα από τις ράμπες κάποιος ανεβαίνει με κάποιο ειδικό όχημα στην κορυφή όπου υπάρχει χώρος ελιγμών 20μ  χ 30μ  δηλαδή αρκετά άνετος. Τι μυστικό κρύβουν όμως από κάτω; Σε τι χρησιμεύουν οι είσοδοι; Γιατί υπάρχει στο ένα κτίριο μία και στο άλλο κτίριο τέσσερις είσοδοι; Αυτοί οι 6 κύκλοι τι είναι; Επικοινωνούν τα κτίρια υπόγεια μεταξύ τους; Πόσο βαθειά κατεβαίνουν μέσα στο έδαφος τα κτιρια; Για να έχουν εισόδους, σημαίνει ότι υπάρχουν εσωτερικοί χώροι. Και πώς φωτίζονται οι χώροι; Δεν υπάρχουν ανοίγματα. Πραγματικά μυστήριο σε τι χρησιμεύουν. Αν με ρωτούσαν την προσωπική μου γνώμη θα έλεγα ότι μπορεί εκεί να γίνονται μυστικά πειράματα (όχι φυσικά από Αιγύπτιους) ίσως πυρηνικά. Δεν μπορώ να υποθέσω κάτι άλλο. 
Ελπίζω να βοήθησα στην έρευνα και να έλυσα (όσο μπορούσα) τυχόν απορίες. Εγώ πάντως έχω πολλές. Κάτι άλλο που παρατήρησα είναι ότι στην περιοχή αυτή, δεν υπάρχουν φωτογραφίες του panoramio της Google. Ίσως κάποιοι αν ανεβάσουν φωτό να μας βοηθήσουν μήπως και λύσουμε το μυστήριο. Γιατί τελικά είναι μυστήριο!!!

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (RELOADED)

Πιστός στη παράδοση επαναφέρω στο προσκήνιο λίγο πριν το Άγιο Πάσχα την έρευνα μου που έδωσε οριστική απάντηση στο πότε ακριβώς σταυρώθηκε ο Κύριος. Ακούγονται διάφορες θεωρίες δεξιά και αριστερά, στο διαδίκτυο άπειρα ντοκυμαντέρ ασχολούνται με το θέμα και αναφέρουν απίστευτες ανακρίβειες. Οι λεγόμενοι Μυθικιστές, που αμφισβητούν ακόμη και την ιστορική Του ύπαρξη, έχουν πάρει και αυτοί την απάντηση τους με το βιβλίο μου ΚΩΔΙΚΑΣ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ. Όσοι το θέλουν στη βιβλιοθήκη τους, υπάρχουν στη διάθεσή μου περίπου 100 βιβλία από τα 2500 που εξέδωσαν οι Αφοι Γεωργιάδη το 2007. Όπως έχω αναφέρει το βιβλίο μου δεν υπάρχει στα βιβλιοπωλεία και επειδή θέλω να  δώσω τα λίγα τελευταία αντιτυπα, θα τα διαθέσω στη τιμή των 5€  με τα έξοδα αποστολής δικά μου (δηλαδή δωρεάν) σε όσους μου τα ζητήσουν στο mail: sotosofias@yahoo.gr

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Έχοντας λοιπόν οριστικοποιήσει σαν ημερομηνία γέννησης του Χριστού την 12η  Νοεμβρίου του 7 π.Χ. σκέφτηκα να ασχοληθώ και με την ημερομηνία θανάτου Του. Ο Χριστός όταν σταυρώθηκε ήταν περίπου τριαντατριών ετών, όπως λένε τα Ιερά Ευαγγέλια. Συνεπώς το χρονικό εύρος που είχα να ψάξω ήταν σαφώς πιο περιορισμένο  και άρα πιο εύκολο να προσδιοριστεί και η ακριβής ημερομηνία θανάτου του Χριστού.  
Οι ιστορικές μαρτυρίες των Ευαγγελίων για τη χρονιά που σταυρώθηκε ο Χριστός είναι δύο.
1. Ο Χριστός σταυρώθηκε όταν Ρωμαίος κυβερνήτης της Ιουδαίας ήταν ο Πόντιος Πιλάτος (Λουκάς Κεφ.ΚΓ’ 1) .
2. Οι Εβραίοι τη χρονιά της σταύρωσης γιόρτασαν το Πάσχα ημέρα Σάββατο (στο Κεφ. ΙΘ' 13 του Ιωάννη αναφέρεται ότι η ημέρα που σταυρώθηκε ο Κύριος ήταν παρασκευή του Πάσχα).

Από τα ιστορικά αρχεία στα οποία ανέτρεξα, βρήκα ότι ο Πόντιος Πιλάτος κυβέρνησε από το 26 μ.Χ. μέχρι το 36 μ.Χ. Απομένει να προσδιοριστεί ποια χρονιά από αυτές οι Εβραίοι γιόρτασαν το Πάσχα ημέρα Σάββατο.

 Το Εβραϊκό ημερολόγιο ήταν το σεληνιακό ημερολόγιο. Όμως επειδή το σεληνιακό έτος έχει 354 ημέρες, οι Εβραίοι αστρονόμοι πρόσθεταν εμβόλιμο μήνα (σ.σ.τον Βε Αντάρ,τον 13ομήνα, στο τέλος κάθε θρησκευτικού τους έτους, δηλαδή λίγο πριν τον πρώτο τους μήνα τον Νισάν), έτσι ώστε να υπάρχει ταύτιση και με το ηλιακό έτος του Ρωμαϊκού ημερολογίου (Ιουλιανό).Η ημέρα στο εβραϊκό ημερολόγιο ξεκινούσε από τις 18.00 μ.μ. το απόγευμα της προηγουμένης μέχρι τις 18.00 μ.μ. το απόγευμα της επομένης(σ.σ. το ίδιο ακριβώς ισχύει και στην Ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση). Συνεπώς η ημέρα π.χ. Τρίτη στο Ιουλιανό ημερολόγιο, στους Εβραίους άρχιζε από το απόγευμα της Δευτέρας και διαρκούσε μέχρι το απόγευμα της Τρίτης κ.ο.κ. Το Πάσχα εορτάζονταν πάντοτε την πρώτη πανσέληνο αμέσως μετά την εαρινή ισημερία, δηλαδή στο τέλος της 14ης ημέρας και στην αρχή της  15ης ημέρας του μήνα Νισάν. Η εαρινή ισημερία την εποχή του Χριστού ήταν η 23η  Μαρτίου.

Ο μήνας Νισάν ξεκινούσε πάντοτε με την εμφάνιση στον ουρανό της νέας Σελήνης κοντά την εαρινή ισημερία. Αν η νέα σελήνη εμφανιζόταν π.χ. στις 10 Μαρτίου, η πανσέληνος έπεφτε στις 23 Μαρτίου δηλαδή συνέπιπτε με την εαρινή ισημερία, συνεπώς ο μήνας Νισάν άρχιζε με την επόμενη νέα σελήνη στις 21 Απριλίου. Αν η νέα σελήνη έπεφτε από τις 11 Μαρτίου και μετά, τότε η πρώτη εαρινή πανσέληνος, δηλαδή το Πάσχα, γιορτάζονταν κανονικά στις 24 Μαρτίου κ.ο.κ.
Συνεπώς η πρόταση ορισμένων (μεταξύ αυτών και ο Δ.Σιμόπουλος) ότι το Πάσχα τις 3 ημερομηνίες 26 μ.Χ., 29 μ.Χ. και 33 μ.Χ. ήταν ημέρα Σάββατο, επειδή οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές δίνουν αυτές τις ημερομηνίες να έχουμε πανσέληνο ημέρα Σάββατο, είναι σαν λογική απολύτως λανθασμένη γιατί το Πάσχα δεν υπολογιζόταν με υπολογιστή όπως σήμερα αλλά με την απλή παρατήρηση. Οι Εβραίοι παρατηρητές του ουρανού -που καθόριζαν μαζί με τους ιερείς την ημερομηνία του Πάσχα- έκαναν κάτι πολύ πρακτικό. Ανέβαιναν στα αστρονομικά παρατηρητήρια και παρακολουθούσαν τη δύση του ήλιου αμέσως μετά τη «χάση» του φεγγαριού. Μετά τη δύση, εμφανίζεται πάντοτε χαμηλά στο δυτικό ορίζοντα η νέα σελήνη. Έχοντας η σελήνη ξεφύγει από το φως του ήλιου, παρουσιάζει μια πολύ μικρή επιφάνεια φωτισμένη. Αυτός είναι ο περίφημος μηνίσκος, η νέα σελήνη, η νουμηνία, η αρχή όλων των μηνών των αρχαίων σεληνιακών ημερολογίων. Μόλις λοιπόν οι Εβραίοι αστρονόμοι διέκριναν στον ουρανό τη νέα σελήνη, ανήγγελαν την έναρξη του μήνα Νισάν.
Ανέτρεξα στα εκπληκτικά πλανηταριακά προγράμματα που προσομοιώνουν τις κινήσεις των πλανητών, του ήλιου και της σελήνης, όχι για να βρω ποια ημέρα είχαμε την απόλυτη πανσέληνο στη βάση δεδομένων τους, αλλά για να δω σε προσομοίωση στην οθόνη του υπολογιστή ποια ημέρα εμφανίστηκε στον ουρανό των Ιεροσολύμων η νέα σελήνη, την περίοδο 26 μ.Χ. μέχρι 36 μ.Χ., την εποχή του χρόνου περί την εαρινή ισημερία. Αυτός είναι ο σωστός υπολογισμός της έναρξης του μήνα Νισάν: Η οπτική παρατήρηση. Συνεπώς μετά το τέλος της 14ης ημέρας του Νισάν, που προσδιορίζεται με αυτό τον τρόπο, έχουμε Πανσέληνο και Πάσχα και όχι την ημερομηνία της πρώτης εαρινής πανσελήνου που δίνουν οι βάσεις δεδομένων των σημερινών υπολογιστών.
Ανατρέχοντας λοιπόν στα καταπληκτικά προγράμματα Celestron The Sky & Redshift 5 και βάζοντας τις σωστές παραμέτρους είδα τον ουρανό των Ιεροσολύμων σε προσομοίωση και εντόπισα αμέσως τη μοναδική ημερομηνία από το 26 μ.Χ. μέχρι το 36 μ.Χ. που το τέλος της 14ης ημέρας  και η αρχή της 15ης ημέρας του μηνός Νισάν, ήταν Σάββατο σύμφωνα με το ισχύον Εβραϊκό  ημερολόγιο της εποχής και φυσικά Παρασκευή απόγευμα για το Ιουλιανό ημερολόγιο.
Στις 6/04/26 μ.Χ. και ώρα 18.00 μ.μ.  ημέρα Σάββατο στα Ιεροσόλυμα έχουμε νέα σελήνη και συνεπώς την 1η ημέρα του μήνα Νισάν. (προσομοίωση από το πλανηταριακό πρόγραμμα Celestron Τhe Sky που έχω επεξεργαστεί κρατώντας τις ακριβείς θέσεις των ουρανίων σωμάτων αλλά αλλάζοντάς τους μέγεθος και γράφοντας τα ονόματα στα ελληνικά για να είναι πιό κατανοητό το σχήμα). Στη παρέα του ήλιου και της Σελήνης, και ο πλανήτης των Εβραίων, ο Κρόνος, αλλά αόρατος, χαμένος στο φως του απογευματινού ήλιου.
Μετά από 14 ημέρες, δηλαδή στις 19/04/26 μ.Χ.  ημέρα Παρασκευή και ώρα 18.00 μ.μ.  ξεκινάει η πρώτη εαρινή πανσέληνος, δηλαδή το Πάσχα των Εβραίων (προσομοίωση από το πλανηταριακό πρόγραμμα Celestron the Sky που απλά έχω επεξεργαστεί όπως και προηγουμένως για να είναι πιό κατανοητό). Η Αφροδίτη, Αποσπερίτης  την εποχή αυτή, θα παραμείνει ορατή στο δυτικό ορίζοντα για μερικές ώρες, ενώ ο Θεός του πολέμου, ο Άρης, θα παραμείνει ορατός μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, την ημέρα δηλαδή που σταυρώθηκε ο Κύριος. Το άστρο του Ιησού, δηλαδή ο πλανήτης Δίας, ανέτειλε στις 8.00 μ.μ. ακολουθώντας την πανσέληνο. Να συμβολίζει κάτι όλη αυτή η πλανητική συγκέντρωση; Δεν πιστεύω βέβαια στην αστρολογία, όμως οι Μάγοι πίστευαν.  Αυτοί - σε αντίθεση με τους σημερινούς τσαρλατάνους- ήξεραν πράγματι να ερμηνεύουν οιωνούς. 

Συνεπώς η μοναδική χρονιά μεταξύ των ετών 26 μ.Χ έως 36 μ.Χ. που ξεκινάει η πανσέληνος Παρασκευή απόγευμα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, δηλαδή Σάββατο των Εβραίων, είναι το έτος 26 μ.Χ.
Το 26 μ.Χ. είναι η μοναδική ημερομηνία που ταυτίζεται απόλυτα με την ημερομηνία γέννησης του Χριστού το 7 π.Χ. Ημερολογιακά ο Χριστός ήταν 33 ετών (7 π.Χ. έως 26 μ.Χ.). Στην πραγματικότητα ο επίγειος χρόνος ζωής Του ήταν 11481 ημέρες ή 31 χρόνια 5 μήνες και 7 ημέρες, γιατί γεννήθηκε στο τέλος του 7 π.Χ. και ολοκλήρωσε την επίγεια ζωή Του στις αρχές του 26 μ.Χ.
Ο Χριστός, σύμφωνα με το Εβραϊκό ημερολόγιο, σταυρώθηκε την 14η ημέρα του μήνα Νισάν ή κάνοντας αναγωγή στο Ιουλιανό/Γρηγοριανό ημερολόγιο, την Παρασκευή 19 Απριλίου του 26 μ.Χ. στις 12.00 μ.μ. και παρέδωσε το πνεύμα Του στις 15.00  μ.μ. τοπική ώρα Ιερουσαλήμ. Οι ώρες 12.00 μ.μ και 15.00 μ.μ. αναφέρονται σε όλα τα Ευαγγέλια σαν έκτη και ενάτη ώρα. Η έκτη και ή ενάτη ώρα -από την στιγμή που ξημερώνει στις 6.00 π.μ.- προκύπτει ότι ήταν η 12.00 μ.μ. και η 15.00 μ.μ. αντίστοιχα.
Τα Ιερά Ευαγγέλια αναφέρουν ότι τη στιγμή που ξεκίνησε η Σταύρωση του Κυρίου στις 12 το μεσημέρι, μέχρι τις 3 το απόγευμα που παρέδωσε το πνεύμα Του, σκοτάδι πυκνό απλώθηκε σε ολόκληρη τη γη. Φυσικά το σκοτάδι δεν οφειλόταν σε κάποια έκλειψη ηλίου, γιατί την ημέρα του σταυρικού θανάτου του Χριστού είχαμε αρχή πανσελήνου και συνεπώς αδύνατον να ήταν έκλειψη ηλίου, αφού προυπόθεση για έκλειψη ηλίου είναι η νέα σελήνη και όχι η πανσέληνος. Επίσης μεγάλος σεισμός συντάραξε την περιοχή, ο ναός του Σολωμόντα σχίστηκε στα δύο, τα μνήματα ανοίχτηκαν και οι κεκοιμημένοι άγιοι ανέστησαν και εισήθον στην αγίαν πόλιν και ενεφανίσθησαν εις πολλούς(Ματθαίος Κεφ. ΚΖ' 53).
Ο Χριστός, σύμφωνα με την μαρτυρία της Μαρίας Μαγδαληνής (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, Κεφ. ΚΗ’ 1, κατά Μάρκον Ευαγγέλιον, Κεφ. ΙΣ’ 1, κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, Κεφ. ΚΔ’ 1, κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, Κεφ. Κ’ 1), αναστήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της μίας των σαββάτων ή πρώτης μέρας της εβραϊκής εβδομάδας, ήτοι στις 16 του μηνός Νισάν (με το Εβραϊκό) ή Κυριακή στις 21 Απριλίου του 26 μ.Χ. (με το Ιουλιανό) εκπληρώνοντας έτσι την αλληγορική προφητεία του ίδιου του Χριστού ότι θα καταλύσει το ναό του Σολομώντα και θα τον ξαναχτίσει σε τρεις ημέρες (Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή).
Αυτή λοιπόν είναι η ιστορική αλήθεια γύρω από τον σταυρικό θάνατο του Χριστού και κρατείστε την πάντα στη καρδιά σας.

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

ΝΕΕΣ ΑΤΛΑΝΤΙΕΣ ΥΠΕΡΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ

Είπα να ρίξω μια ματιά στο Google Earth και στο αγαπημένο μου θέμα την Ατλαντίδα και βρέθηκα προ νέας μεγάλης έκπληξης. Η Google  βελτιώνοντας συνέχεια τις απεικονήσεις του πυθμένα παρουσιάζει ακριβώς μπροστά από το ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ που έχει θολώσει, μιά τεθλασμένη γραμμή που οι 2 κύριες κορυφές της A και B φαίνονται στις 2 πρώτες φωτό, ενώ  στη συνδυασμένη 3 φωτό  μέτρησα τις εξωτερικές γωνίες των 2 αυτών κορυφών στο autocad και βρήκα ότι είναι 52 μοίρες. Οι γραμμές αυτές δεν υπήρχαν μέχρι πρόσφατα γιατί θα τις είχα εντοπίσει σε προηγούμενη έρευνά μου. Στη 4η φωτό μίκρυνα την κλίμακα της περιοχής και σκέφτηκα να βάλω και τους μεσημβρινούς και τους παραλλήλους για να δω τι παίζει. Με έκπληξη διαπίστωσα ότι η κύρια γραμμή Α-Β είναι προσανατολισμένη Βορρά-Νότο. Μάλιστα παρατήρησα και άλλες 2 τεράστιες ευθυγραμμίες (σ.σ. οι 2 κόκκινες γραμμές στη 4η φωτό, η ευθεία κάτω από την κορυφή Α  στην 1η φωτό είναι η πρώτη από τις 2 αυτές γραμμές) που όλως ''τυχαία'' είναι απόλυτα // μεταξύ τους!!!
 Η ευθυγραμμία ΑΒ=1120 χλμ, συνολικά η λευκή γραμμή είναι μήκους 2.000 χλμ. ενώ οι κόκκινες γραμμές είναι  ~450 χμ.(φυσικά όσο τμήμα τους είναι ακόμη ορατό).
Κάποιοι μπορεί να πουν:Εντάξει άλλη μιά φυσική πτύχωση που φαίνεται σαν τεχνητή. Έχετε καταλάβει για τι τεράστιες διαστάσεις μιλάμε; Σήμερα με τα τελειότερα τοπογραφικά όργανα GPS δεν είναι απίθανο να χαράξεις μιά τέτοια ευθυγραμμία (σ.σ. σίγουρα όμως επίπονο και χρονοβόρο είναι). Πριν από 11500 χρονια τι τεχνολογία είχαν και χάραξαν αυτές τις τέλειες ευθείες γραμμές στο έδαφος;Σε τι χρησίμευαν;
Το τέλειο ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ της Ατλαντίδας πως το υλοποίησαν στο έδαφος;  Πραγματικά έχω μείνει άφωνος με την τεχνολογία τους. Αν μου έλεγαν ότι οι Άτλαντες είχαν και ιπτάμενα σκάφη (όπως ισχυρίζονται κάποιοι πιό προωθημένοι από εμένα), με αυτά που έχω ανακαλύψει τα τελευταία χρόνια και περιγράφω αναλυτικά στο βιβίο μου Η ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ, δεν το αποκλείω καθόλου!!!!
Αυτό που θέλω τώρα να εντοπίσω είναι οι 5 δακτύλιοι (3 νερού και 2 ξηράς) συνολικής διαμέτρου 29 σταδίων η περίπου 5 χλμ. όπως αναφέρει ο Πλάτωνας στο διάλογο ΚΡΙΤΙΑΣ όπου βρισκόταν το παλάτι με  το τεράστιο ολόχρυσο σύμπλεγμα του Ποσειδώνα με τις 100 Νηρηίδες και τα 100 δελφίνια (σ.σ. πολύ δύσκολο να εντοπιστούν οι 5 δακτύλοι λόγω των μικρών διαστάσεων τους και της επικάθισης των υλικών της έκρηξης στο πυθμένα). Κάποιοι που δεν έχουν ακουμπήσει τον Πλάτωνα, έχουν καθιερώσει στην παγκόσμια συνείδηση σαν Ατλαντίδα και στο μύθο που την περιβάλλει (σ.σ. φυσικά μύθος=ιστορία και όχι παράμυθος=παραμύθι) τους 5 κυκλικούς δακτυλίους. Όμως αυτό ήταν ΜΟΝΟ το παλάτι του βασιλιά Άτλαντα και των διαδόχων του  ενώ σύμφωνα με τον Πλάτωνα υπήρχαν άλλοι 9 βασιλιάδες, άρα και 9 επιπλέον παλάτια, πιθανά όχι τόσο εντυπωσιακά όσο αυτό του Άτλαντα. Αυτό λοιπόν που παρουσιάζουν άπαντες οι ερευνητές  διαχρονικά σαν Ατλαντίδα δεν είναι η Ατλαντίδα αλλά το παλάτι του πρώτου τη τάξει βασιλέα εκ των 10 συνολικά, είχε δε μικρές διαστάσεις και όχι όπως το παρουσιάζουν σε καλλιτεχνικές απεικονήσεις σαν τεράστιους ομόκεντρους κύκλους. Το νησί της Ατλαντίδας ήταν όντως τεράστιο περίπου 4 εκ. τ.χλμ ενώ η πρωτεύουσα της Ατλαντίδας που ο Πλάτωνας την αναφέρει σαν ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ, είχε πλευρά 140 χλμ.
Θέλω να δω τι άλλο μυστικό κρύβεται στο πυθμένα τoυ Ατλαντικού που έρχεται σιγά-σιγά στο φως είτε εσκεμμένα είτε σε άγνοια της Google!!!
 Για ευκολότερο εντοπισμό των κορυφών Α και Β (αν και είναι ευδιάκριτες) δίνω και συντεταγμένες φ και λ κάτω δεξιά στις 2 πρώτες φωτό. 










Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

ΜΕΤΩΝ , Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΩΝ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Έβλεπα 27-03-16 ντοκυμαντέρ στο κανάλι της Βουλής και έλεγαν για ημερολόγια των Μάγια, των Κελτών, των Δρυίδων, των Ρωμαίων, των Εβραίων, των Κινέζων, για Ιούλιο Καίσαρα (Ιουλιανό ημερολόγιο), Γρηγόριο ΙΓ (Γρηγοριανό), για Κέπλερ κλπ. Ωραίο ακαδημαϊκο ντοκυμαντέρ από το κανάλι της Ελληνικής Βουλής!!!! Για τον Μέτωνα τον ΓΙΓΑΝΤΑ της αστρονομίας που είναι ο πατέρας των σύγχρονων ημερολογίων τσιμουδιά!!!! Συγχαρητήρια  Ελληνικό κράτος που προβάλλεις τέτοια ντοκυμαντέρ και αγνοείς ότι αυτοί που  ανέδειξαν και απογείωσαν όλες αυτές τις γνώσεις ήταν τέκνα της ευλογημένης αυτής χώρας την οποία έχετε καταντήσει ουραγό και παγκόσμιο περίγελο.
 --------------------------------------------------------------------------------

Ήθελα από καιρό να γράψω για τον Μέτωνα, τον "άγνωστο" τεράστιο Έλληνα του 5ου π.Χ. αιώνα, αυτού που έθεσε τις βάσεις στον υπολογισμό του έτους όπως το ξέρουμε σήμερα. Ναι ο Μέτων είχε ισάξιες γνώσεις με τους σημερινούς αστρονόμους που έχουν τα πάντα στην οθόνη του υπολογιστή τους. Όμως ο εκπληκτικός αυτός γεωδαίτης, αστρονόμος, μαθηματικός και πολλά άλλα βρήκε κάτι που και σήμερα μοιάζει εξωπραγματικό. Βρήκε την διάρκεια του αστρικού ηλιακού έτους ίσο με 365,26 ημέρες, αυτό δηλαδή που ο Σωσιγένης το 46 π.Χ. με εντολή του Ιουλίου Καίσαρα καθιέρωσε σαν Ιουλιανό ημερολόγιο. Μόνο που ο Σωσιγένης, Έλληνας εξ Αλεξανδρείας, δεν κοπίασε καθολου. Σαν διευθυντής της ομώνυμης βιβλιοθήκης, πήρε τα βιβλία του Μέτωνα που ήταν στα ράφια, τα ξεσκόνισε και παρουσίασε το Ιουλιανό ημερολόγιο, αντγράφοντας τις σημειώσεις του Μέτωνα. Όι επαϊοντες γνωρίζουν ότι ο υπολογιστής των Αντικυθήρων είναι βασισμένος στον "Μέτωνος εννιαυτόν", δηλαδή την δεκαεννιαετηρίδα.
Την εποχή λοιπόν του Μέτωνος που έζησε την εποχή του Περικλέους, το ημερολόγιο που ήταν σε εφαρμογή ήταν το σεληνιακό που είχε 12 μήνες. Επειδή η συνοδική περίοδος της σελήνης (από πανσέληνο σε πανσέληνο είναι 29,5 ημέρες, οι 6 μηνες είχαν 29 ημέρες και οι υπόλοιποι 6 μήνες 30 ημέρες.Ο μήνας που είχε 29 ημέρες λεγόταν κοίλος και αυτός με τις 30 ημέρες λεγόταν πλήρης. Επειδή το σεληνιακό έτος έχει συνολικά 354 ημέρες και υπολείπεται κατά 11,25 ημέρες του ηλιακού έτους - δηλαδή κάθε 3 χρόνια έχαναν ένα μήνα-αναγκάζονταν να βάζουν εμβόλιμο μήνα 30 ημερών.
Με τους εμβόλιμους μήνες όμως πάλι έχαναν κάποιες ημέρες, έχαναν τις γιορτές, έχαναν τις εποχές. Τότε στο προσκήνιο παρουσιάστηκε ο  Μέτων Παυσανίου, από το Δήμο Λευκονόης και πρότεινε τον ευφυή Μετώνειο εννιαυτό.

Μετωνικός κύκλος
Ο Μέτων Παυσανίου από τον δήμο Λευκονόης, ο πατέρας των σεληνοηλιακών ημερολογίων, ο πρόδρομος του Ιουλιανού ημερολογίου,  μαθηματικός, αστρονόμος, γεωμέτρης και μηχανικός, έζησε στην Αθήνα τον 5ο π.Χ. αιώνα. Είναι περισσότερο γνωστός για τους υπολογισμούς που αφορούν τον επώνυμο Μετωνικό κύκλο, τον οποίο εισήγαγε επί άρχοντος Αψεύδους το 432 π.Χ. στο σεληνιακό Αττικό ημερολόγιο.

Θα προσπαθήσω λοιπόν να εξηγήσω όλα τα φαινόμενα, όχι κάνοντας χρήση υπολογιστών που θα ήταν πολύ εύκολο, αλλά εφαρμόζοντας απλά μαθηματικά στην παρατηρησιακή αστρονομία.
Αυτά που αναφέρω παρακάτω δεν υπάρχουν γραμμένα σε κανένα βιβλίο, σε κανένα πάπυρο, αλλά έχουν προκύψει από  αμέτρητες ώρες ενδελεχούς ανάλυσης, προσωπικής παρατήρησης και διαλογισμού πάνω στις θεωρίες των μεγάλων αρχαίων επιστημόνων.
 Ο Μέτων γνώριζε ότι στην ημερήσια κίνηση του, ο ήλιος κινείται φαινομενικά εξ ανατολών προς δυσμάς, ενώ στη διάρκεια ενός χρόνου φαίνεται να ανεβοκατεβαίνει εκατέρωθεν του Ουράνιου Ισημερινού με μέγιστη απόκλιση +-23,5 μοίρες (στα δύο ηλιοστάσια).  

 Όταν όμως χρονικά βρισκόμαστε στις δύο Ισημερίες, ο Ήλιος που φυσικά κινείται στην εκλειπτική, την ημέρα της εαρινής ισημερίας ανεβαίνει από το Νότιο ημισφαίριο του ουρανού στο Βόρειο (και στην φθινοπωρινή από το Βόρειο στο Νότιο) και τέμνει ΑΚΡΙΒΩΣ τον ουράνιο ισημερινό. Δηλαδή η απόκλιση του Ήλιου την ημέρα των ισημεριών είναι 0 μοίρες. 




Το Γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου υπολογίζεται από τον τύπο Φ=90ο -ΥΨΟΣ ΗΛΙΟΥ + ΑΠΟΚΛΙΣΗ. 
Την ημέρα οι αρχαίοι γεωδαίτες χρησιμοποιούσαν τον ήλιο μετρώντας με τον εξάντα το ύψος του κατά τη μεσουράνηση. Χρησιμοποιώντας πίνακες όπου αναγράφονταν η απόκλιση, έβρισκαν το γεωγραφικό πλάτος του τόπου την ημέρα. Την νύχτα μετρούσαν ΜΟΝΟ το ύψος του πολικού αστέρα και έβρισκαν απ' ευθείας το γεωγραφικο πλάτος του τόπου που διέπλεαν. Γι αυτό ήταν τόσο σημαντικός αστέρας ο πολικός. Οχι μόνο έδειχνε πάντοτε το βορρά στα νυχτερινά ταξίδια αλλά ΚΥΡΙΩΣ τους έδειχνε το γεωγραφικό τους πλάτος!!!!!!
 Άρα στις ισημερίες που η απόκλιση=0ο στις 12 το μεσημέρι, όταν ο ήλιος μεσουρανεί, αν μετρήσουμε με έναν εξάντα το ΥΨΟΣ του ήλιου, δηλαδή πόση είναι η γωνία του ήλιου από τον ορίζοντα, τότε την γωνία που θα βρούμε (σ.σ. η οποία παρεμπιπτόντως στη γεωδαισία καλείται ζενίθεια γωνία), αν την αφαιρέσουμε από τις 90 μοίρες, βρίσκουμε το Γεωγραφικό Πλάτος του τόπου.  Αν  μετρήσουμε στις 21 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι, πόσο ψηλά είναι ό ήλιος από τον ορίζοντα π.χ. της Αθήνας θα  βρούμε το ύψος του 52 μοίρες.
 Άρα η  Αθήνα έχει πλάτος 90-52=38  μοίρες. 
Την νύχτα οποιαδήποτε εποχή του χρόνου και οποιαδήποτε ώρα της νύχτας αν μετρήσουμε το ύψος του πολικού αστέρα το βρίσκουμε=πλάτος Αθήνας = 38 μοίρες!!!
Αν μετράμε στη μεσουράνηση (δηλαδή στις 12 το μεσημέρι) το ύψος του ήλιου   και το βρούμε π.χ. 45 μοίρες, τη νύχτα αν σκοπεύσουμε προς νότο και βάλουμε τον εξάντα στις 45 μοίρες, τότε μπορούμε τη νύχτα να χαράξουμε την εκλειπτική στον ουρανό και να δούμε ποιά άστρα βρίσκονται κοντά της, που είναι οι πλανήτες σε σχέση με την εκλειπτική (απόκλιση). Έτσι βρήκαν οι αρχαίοι τον α' Λέοντος ή Κανόνα ή Βασιλίσκο ότι είναι αριβώς στην εκλειπτική, αφού το ύψος του στη μεσουράνησή του συμπίπτει με το ύψος του ήλιου στη δική του μεσουράνηση. 
 
Η ΜΕΣΟΥΡΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 12.00 μ.μ. 
(ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟ Ε=24Ο ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ). Μέγιστη σκιά = ο ήλιος χαμηλά στον ορίζοντα=χειμερινό ηλιοστάσιο. Ελάχιστη σκιά = ο ήλιος πιο ψηλά από ποτέ στον ουρανό = θερινό ηλιοστάσιο. Ο χρόνος μεταξύ δύο ελαχίστων ή δύο μεγίστων = αστρικό ηλιακό έτος!!!!
Έτσι υπολόγιζαν με ακρίβεια τα 2 ηλιοστάσια. Φυσικά δεν μετρούσαν την κίνηση του ήλιου στον ουρανό (που βέβαια είναι απαγορευτικό να τον κοιτάξεις για να μην τυφλωθείς), αλλά μετρούσαν τη σκιά που ρίχνει ο ήλιος!!! Έτσι αν παρατηρείς και καταγράφεις τη σκιά που διαγράφει ένας οβελίσκος, τότε την ώρα της ημέρας που η σκιά του είναι πιο μικρή, ο ήλιος μεσουρανεί, δηλαδή είναι περίπου 12.00 το μεσημέρι. Αυτό λοιπόν ήταν οι οβελίσκοι. ΗΛΙΑΚΑ ΡΟΛΟΓΙΑ & ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ!!!
Αν λοιπόν για πολλές ημέρες, μετράς τη μικρότερη ημερήσια σκιά στις 12.00, και τη σημειώνεις στο έδαφος, θα παρατηρήσεις φυσικά ότι το μήκος της σκιάς μεταβάλλεται μεταξύ ενός μεγίστου και ενός ελαχίστου. Αυτό γίνεται γιατί φαινομενικά ο ήλιος στη διάρκεια ενός χρόνου (βλέπε σχήμα) ανεβαίνει και κατεβαίνει (βρίσκεται ψηλά στον ορίζοντα το καλοκαίρι και χαμηλά το χειμώνα). Αν λοιπόν βρούμε ποιά είναι η μικρότερη σκιά σε μήκος, σημαίνει ότι ο ήλιος την ημέρα εκείνη ήταν στο υψηλότερο σημείο της τροχιάς του. Άρα; Θερινό ηλιοστάσιο!!!! Όταν η σκιά ήταν η μέγιστη, τότε σημαίνει ότι ο ήλιος βρισκόταν στο χαμηλότερο σημείο του ορίζοντα. Άρα; Χειμερινό ηλιοστάσιο!!!
Αν κάποιος ισχυριστεί ότι ό Μέτων έκανε αυτούς τους ακριβέστατους υπολογισμούς κοιτάζοντας τον ήλιο πλανάται πλάνην οικτρά. Έκανε αυτό που δίδασκαν σε όλα τα πανεπιστήμια της εποχής του. Παρατηρούσε τον ήλιο έμμεσα, μέσω της μεταβολής της σκιάς του.

Στους υπολογισμούς μου θα χρησιμοποιήσω το δεκαδικό σύστημα απλά για ευκολία, γνωρίζοντας ότι ο Μέτων χρησιμοποίησε τον πόδα (0,30 εκ) και τον δάκτυλο (1/16 του ποδός).
Τι παρατήρησε λοιπόν ο Μέτων. Ο Οβελίσκος που χρησιμοποιούσε για μετρήσεις-λογικά κάπου σε κάποια εξοχή της τότε Αθήνας-με ύψος 20 μέτρα δίνει σκιά το μεσημέρι του χειμερινού ηλιοστασίου 20*σφφ27*25=39.25 μέτρα (σφφ = συνεφαπτομένη). Την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου 20*σφφ75*25 =5.35 μ.
Δηλαδή στη διάρκεια 6 μηνών ο ήλιος ρίχνει στο έδαφος σκιά που μεταβάλλεται 39.25-5.35=33.89 μ. Δηλαδή 33.89/180=0.19 εκατοστά την ημέρα.  Τι παρατήρησε λοιπόν. Ότι την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου, η σκιά που έριχνε ο ήλιος στο έδαφος ήταν 5.35 μέτρα. Την επόμενη ημέρα που ο ήλιος λόγω της φαινόμενης ετήσιας κίνησής του είχε αρχίσει να κατέρχεται προς το νότιο ημισφαίριο του ουρανού, η σκιά είχε αυξηθεί κατά 19 εκ. Την μεθεπόμενη ημέρα αυξήθηκε πάλι 19 εκ. κοκ. Η σκιά έφτασε το max. την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου και κατόπιν άρχισε να μειώνεται. Συνεπώς μετά  από 365 ημέρες η σκιά του οβελίσκου -που έβαινε συνεχώς μειούμενη ημερησίως κατά 19 εκ. εφ’ όσον ο ήλιος πλησίαζε στο θερινό του ηλιοστάσιο- ήταν 5.40 μ. Την επόμενη ημέρα, η σκιά του ήλιου αντί να μειωθεί  κατά 19 εκατοστά είχε αυξηθεί κατά 14 εκατοστά (λόγω τροπής του ήλιου). Αν η περίοδος της γης ήταν ακέραιος αριθμός 365 ημέρες, την επόμενη ημέρα του ηλιοστασίου, κανονικά η σκιά θα είχε μειωθεί κατά 19 εκ. Συμπέρανε λοιπόν ότι εφ' όσον μειώθηκε κατά 14 εκατοστά(5 εκ. λιγότερα από το αναμενόμενο), ότι η διάρκεια του έτους ήταν 365 και 5/19 με την απλή λογική. Στις 12 το μεσημέρι ό ήλιος δεν είχε φτάσει στο ψηλότερο σημείο της φαινόμενης τροχιάς του αφού έλειπαν 5 εκ. στη σκιά του. Στην πραγματικότητα ο ήλιος έφτασε στο σημείο του θερινού ηλιοστασίου στις 8 το βράδυ, χαμηλά στο δυτικό Αττικό ουρανό λίγο πριν τη δύση του. Μάλιστα τη 2η χρονιά η σκιά του οβελίσκου στις 365 ημέρες ήταν 5.45 μέτρα, την 3η 5.50 και την 4η χρονιά 5.55 μ. Άρα την 366 ημέρα της 4ης στη σειρά χρονιάς η σκιά ήταν μειωμένη κατά 19 εκ. ήτοι  5.55-0.19=5.35, δηλαδή ο ήλιος είχε επανέλθει ακριβώς στην αρχική του θέση μετά 4 αστρικά χρόνια!!!. Έτσι λοιπόν προέκυψε η διάρκεια της μίας επιπλέον ημέρας κάθε 4 χρόνια.
Όμως ο Μέτων δεν προχώρησε στη διόρθωση της μίας ημέρας ανά 4 χρόνια αφού το ημερολόγιο που ακολουθούσε ο κόσμος την εποχή του ήταν το σεληνιακό. Οι 365 και 5/19 που είναι το αστρικό έτος δεν είχε μπει σε ισχύ. Τι έκανε λοιπόν το τεράστιο μυαλό; Σκέφτηκε να εξαλείψει το παρονομαστή 19 του μεικτού κλάσματος, κάνοντας το αυτονόητο. Πολλαπλασίασε το μεικτό κλάσμα με τον αριθμό 19!!!
΄Ητοι 365*19+(5/19)*19=6940 ημέρες. Διαιρώντας λοιπόν το σύνολο των ημερών με το 29,5 που είναι ο σεληνιακός συνοδικός μήνας προκύπτει: 6940/29,5=235 σεληνιακοί μήνες. Οι σεληνιακοί μήνες επειδή η συνοδική περίοδος της σελήνης είναι 29,5 ημέρες είχε αποφασιστεί οι 6 να έχουν 30 ημέρες και λέγονταν πλήρεις και οι υπόλοιποι 6 είχαν 29 ημέρες και λέγονταν κοίλοι. Αυτούς λοιπόν τους 235 μήνες είχε να χωρέσει σε 19 χρόνια.  Όμως κάθε σεληνιακό έτος που έχει 354 ημέρες, υπολείπεται 11,25 ημερών του αστρικού έτους. Δηλαδή στα 19 χρόνια είχε 19*11,25=213 επιπλέον ημέρες ή 213/30=7 επιπλέον εμβόλιμους πλήρεις μήνες των 30 ημερών (συν κάτι ψηλά) τους οποίους έπρεπε να μοιράσει στα 19 χρόνια. Τι σκέφτηκε λοιπόν το τεράστιο μυαλό. Πώς να επιλέξει ποια 7 χρόνια θα ήταν τα "εμβολιμιαία"; Σκέφτηκε σαν μαθηματικός το εξής: Από το 1 έως το 19 αφαίρεσε τον πρώτο και τον τελευταίο αριθμό. Επέλεξε  κατόπιν το μεσαίο αριθμό 10  και τους 2 και 18 που είναι συμμετρικοί ως προς το 10.
 
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19                               
                           
Κατόπιν στο 2 πρόσθεσε το 3 δύο φορές και προέκυψαν οι 5 και 8 ενώ από τον 18 αφαίρεσε το 3 δύο φορές και του προέκυψαν οι αριθμοί 13 και 16.Έτσι λοιπόν κατέληξε στην ακολουθία 2,5,8,10,13,16,18, όχι 7 τυχαίους αριθμούς αλλά με μαθηματική λογική. Την ακολουθία των 7 εμβόλιμων πλήρων μηνών την εφήρμοσε το έτος 433/2 π.Χ. στις 13 του μηνός Σκυροφοριώνος, οπότε και ξεκίνησε η εφαρμογή του σεληνοηλιακού έτους στην Αθήνα.
Έχοντας λοιπόν στο μυαλό του τους 7 εμβόλιμους μήνες των 30 ημερών που του προέκυψαν, αποφάσισε κατ’ αρχάς όλοι οι μήνες να είναι 30 ημερών. Άρα στα 19 χρόνια οι 235 πλήρεις μήνες θα είχαν 235*30=7050 ημέρες. Δηλαδή 7050-6940=110 επιπλέον ημέρες τις οποίες και  έπρεπε να αφαιρέσει.
Άρα στο σύνολο των 19 ετών οι 110 μήνες θα ήταν κοίλοι και οι υπόλοιποι 235-110=125 πλήρεις.Όμως ήθελε να εξαλείψει τη σύγχυση από κοίλους και πλήρεις μήνες και να καταργήσει τον όρο "κοίλος" μήνας.
Σκέφτηκε λοιπόν να διαιρέσει τις συνολικά 6940 ημέρες με το 110 οπότε προέκυψε ο αριθμός 6940/110=63 ημέρες. Δηλαδή αντί να έχει 125 πλήρεις μήνες (των 30 ημερών) και 110 μήνες κοίλους (των 29 ημερών) σκέφτηκε να αφαιρεί μία ημέρα ανά 63 ημέρες  για τα 19 χρόνια του κύκλου. Η ημέρα αυτή η 64η στη σειρά ονομάστηκε εξαιρέσιμος.
Αυτός ο σεληνιακός κύκλος των 19 ετών (εννεακαιδεκαετηρίς) έγινε γνωστός ως Μετωνικός κύκλος ή Κύκλος του Μέτωνος ή «Μέτωνος ενιαυτός», και αποτέλεσε τη βάση για το Ελληνικό Ημερολόγιο, μέχρι την υιοθέτηση του Ιουλιανού Ημερολογίου το 46 π.Χ. το οποίο είχε υπολογίσει ο Μέτων απλά δεν το είχε εφαρμόσει. Τελικά αυτό που έκανε ο Σωσιγένης το 46 π.Χ. ήταν μιά ωραία αντιγραφή με λίγο καλύτερη προσέγγιση στο αστρικό έτος που είχε υπολογίσει ο Μέτων πριν 3 αιώνες!!!
Στην πραγματικότητα ο Μέτων υπολόγισε το αστρικό έτος με τιμή 365,2631 ημερών, ο Κάλλιππος που δημιούργησε το δικό του ενιαυτό των 76 ετών, αποτελούμενο από 4 Μετώνειους ενιαυτούς υπολόγισε το αστρικό έτος με τιμή 365,2468 αφαιρώντας μία ημέρα από 4 συνεχείς κύκλους του Μέτωνος. Ο Σωσιγένης που καθιέρωσε  το Ιουλιανό ημερολόγιο υπολόγισε το αστρικό έτος με τιμή 365,2500 ενώ το τροπικό έτος (αυτό δηλαδή που συμβαδίζει απόλυτα με τις εποχές) έχει τιμή 365,2424. Το Τροπικό έτος είναι κατά τι μικρότερο του αστρικού γιατί υπολογίζεται μεταξύ 2 διαδοχικών διαβάσεων του ήλιου από το εαρινό σημείο γ και όχι μεταξύ 2 διαδοχικών διαβάσεων του ήλιου από το ίδιο σημείο της τροχιάς του. Το εαρινό σημείο, λόγω της μετάπτωσης, κινείται εξ ανατολών προς δυσμάς με γωνιακή ταχύτητα 0,50’’ ανά έτος. Έτσι ο ήλιος που φαινομενικά ετήσια κινείται εκ δυσμών προς ανατολάς, συναντάει το εαρινό σημείο λίγο νωρίτερα.
Έτσι λοιπόν υπολόγισαν οι αρχαίοι αστρονόμοι το αστρικό έτος: Από τη μεταβολή της σκιάς ενός οβελίσκου με ακρίβεια 2 δεκαδικών και μόνο με σημερινές παρατηρήσεις και χρήση υπολογιστών είναι δυνατόν να μετρηθεί με ακρίβεια 4 δεκαδικών ή και περισσότερο.
Τι έκανε ο Σωσιγένης; Αυτό που είχε κάνει ο Μέτων αλλά δεν είχε εφαρμόσει. Πολλαπλασίασε το Ιουλιανό έτος των 365,25 ημερών με το 4 και του προέκυψε μία επιπλέον ημέρα ανά 4 χρόνια.
Αυτό είναι το δίσεκτο έτος και η εμβόλιμη ημέρα έμπαινε πάντοτε μετά την 23η Φεβρουαρίου που ήταν γνωστή στους Ρωμαίους  ως 6η πριν τις Καλένδες του Μαρτίου. Όταν λοιπόν κάθε 4ο έτος έμπαινε η μία επιπλέον ημέρα μετά τις 23 Φεβρουρίου και ο μήνας είχε 29 ημέρες, ή εμβόλιμη 24η ημέρα ήταν πλέον η δις-έκτη πριν τις Καλένδες του Μαρτίου ενώ η κανονική 24η διατηρούσε το όνομά της ως 5η πριν τις καλένδες. Έτσι λοιπόν το 4ο στη σειρά έτος κατέληξε να λέγεται δις-έκτο =δίσεκτο αφού είχε και την έκτη και την δισέκτη των Καλενδών .
Αν πολλαπλασιάσουμε το δεκαδικό τμήμα 0,25 με το 400=100 χρόνια.  Όμως αν πολλαπλασιάσουμε το πραγματικό δεκαδικό τμήμα 0,2424 με τον αριθμό 400 τότε προκύπτει ο αριθμός 96.96, δηλαδή ~97 ημέρες. Άρα κάθε 400 χρόνια έχουμε 400/4=100 δίσεκτα έτη, όμως κανονικά έπρεπε να έχουμε 97. Άρα έπρεπε να αφαιρεθούν 3 ημέρες κάθε 400 χρόνια. Έτσι όταν καθιερώθηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1582 μ.Χ, εκτός από τις 13 ημέρες που είχαν συσσωρευτεί από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα και αφαιρέθηκαν μονομιάς, αποφασίστηκε τα επαιώνια χρόνια που δεν διαιρούνται με το 400 να μην είναι δίσεκτα χρόνια (σ.σ. τα 1700,1800,1900 που δεν διαιρούνται με το 400 δεν είναι δίσεκτα παρ’ όλο που διαιρούνται με το 4). Έτσι και στην εποχή μας το 2000 είναι δίσεκτο το 2100, 2200, 2300 δεν είναι δίσεκτα γιατί ναι μεν διαιρούνται με το 4 όχι όμως με το 400.
Όμως ο δεκαδικός αριθμός που προέκυψε ο 96.96 στρογγυλεύτηκε στο πλησιέστερο ακέραιο το 97. Άρα στα 400 χρόνια είχαμε προσθέσει +0.04 της ημέρας. Απλή μέθοδος των τριών για να βρούμε πότε θα έχουμε μία επιπλέον ημέρα την οποία πρέπει να αφαιρέσουμε:

400 έτη      + 0.04 ημέρες
Χ;                       1 ημέρα
Βρίσκουμε 400/0.04=10000 χρόνια. Δηλαδή κάθε 10.000 χρόνια περισσεύει εκ νέου μία ημέρα που πρέπει να αφαιρεθεί. Δηλαδή τα έτη 10.000, 20.000 κλπ δεν θα είναι δίσεκτα.